๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑ - ๗. ปฏิจจวารเป็นต้น

สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้โดยเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้โดยเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้โดยเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้โดยเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้โดยเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้โดยเหตุปัจจัย (๖) สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และกระทบได้โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

เหตุยา นว อวิคเต นว สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ นจิตฺตทุกํ

ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ นัย

นจิตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นจิตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นจิตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นโนจิตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นจิตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นจิตฺโต จ นโนจิตฺโต จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ

ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ นัย

เหตุยา ปญฺจ สพฺพตฺถ ปญฺจ ฯ นเจตสิกทุกํ

ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆ- *ธรรม และธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ นัย

นเจตสิกํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นเจตสิโก ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นเจตสิกํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอเจตสิโก ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นเจตสิกํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นเจตสิโก จ นอเจตสิโก จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ นอเจตสิกํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอเจตสิโก ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอเจตสิกํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นเจตสิโก ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอเจตสิกํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นเจตสิโก จ นอเจตสิโก จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ นเจตสิกญฺจ นอเจตสิกญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นเจตสิโก ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นเจตสิกญฺจ นอเจตสิกญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอเจตสิโก ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นเจตสิกญฺจ นอเจตสิกญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นเจตสิโก จ นอเจตสิโก จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ

ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๘ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๓ ในอวิคตปัจจัย มี " ๑๘พึงให้พิสดารทุกวาร สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี พึงให้พิสดาร

เหตุยา นว อวิคเต นว สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ นจิตฺตสมฺปยุตฺตทุกํ

ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสน-*อัปปฏิฆธรรม โดยเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมโดยเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมโดยเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมและธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม โดยเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมและธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม โดยเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมและธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๖ นัย

นจิตฺตสมฺปยุตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นจิตฺตสมฺปยุตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: จิตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ จิตฺตสมุฏฺฐานํ รูปํ ฯ นจิตฺตสมฺปยุตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นจิตฺตวิปฺปยุตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: จิตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ จิตฺตสมฺปยุตฺตกา ขนฺธา ฯ ปจฺจนียทุกมตฺตานิ นวตฺตพฺพํ ธมฺมํ ปูเรตุํ นวนวปญฺหานิ กโรตุ ฯ นจิตฺตสํสฏฺฐทุกํ

ธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสน- *สัปปฏิฆธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ นัย ฯลฯ

นจิตฺตสํสฏฺฐํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นจิตฺตสํสฏฺโฐ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นว ฯ

ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๙ปัญหาวารพึงให้พิสดาร อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน จบ.