หลักการ

“Verified” ในระบบนี้แปลว่าอะไร

ข้อความนี้ถูกดึงจากแหล่งปฐมภูมิที่ระบุชื่อได้ ณ เวลาที่ระบุ และตรวจสอบด้วย checksum

ไม่ได้แปลว่า Arnon รับรองว่าข้อเท็จจริงนี้เป็นความจริง เราตรวจสอบสายส่งของข้อความ ไม่ได้ตรวจสอบความจริงของโลก

ทุกตัวชี้วัดคำนวณอย่างไร

แหล่งอ้างอิง (ปฐมภูมิ / ทุติยภูมิ)นับจำนวนท่อนข้อความที่ถูกอ้างในคำตอบ แยกตามประเภทแหล่งที่ลงทะเบียนไว้ล่วงหน้า — ปฐมภูมิคือเอกสารที่ผู้ออกเป็นเจ้าของข้อมูลเอง เช่น ทะเบียนราชการหรือกฎหมาย
ดึงข้อมูลเมื่อเวลาที่ระบบดึงเอกสารจากต้นทางครั้งล่าสุด ไม่ใช่เวลาที่เอกสารถูกสร้าง
ต้นทางลงวันที่วันที่ที่ปรากฏบนเอกสารต้นทาง หากไม่มีจะแสดงว่า “ไม่ระบุวันที่” และนับเป็นข้อจำกัดของแหล่ง
ความครอบคลุมจำนวนประโยคในคำตอบที่ผูกกับท่อนข้อความจริง หารด้วยจำนวนประโยคทั้งหมด ประโยคที่ไม่มีแหล่งจะถูกทำเครื่องหมายเสมอ
ความสอดคล้องจำนวนคู่ข้อความจากคนละแหล่งที่ระบบเทียบแล้วให้ค่าตรงกันหรือต่างกัน โดยเทียบเฉพาะค่าที่มีรูปแบบชัดเจน เช่น ตัวเลข วันที่ ชื่อ

สภาพของคลังกฎหมายเทียบกับต้นฉบับ

ตัวบทของเราแยกมาจาก PDF ที่หน่วยงานเผยแพร่ · การแยกข้อความผิดพลาดได้ และเราวัดมันด้วยสามวิธี ที่มีจุดบอดคนละแบบ · ตัวเลขข้างล่างนับสดจากคลังทุกครั้งที่เปิดหน้านี้

ตรวจสามวิธี ไม่พบความเพี้ยน
2,087 / 2,703สามวิธี: ละตินฝังในตัวบท · ตัวแยกข้อความตัวที่สอง · การเทียบลำดับ glyph
พบความเพี้ยน
46 / 2,703จำนวนจุดของแต่ละฉบับอยู่บนหน้าเอกสารฉบับนั้น
ตรวจไม่ได้ด้วยวิธีที่มี
570 / 2,703เหตุที่ตรวจไม่ได้ ระบุชื่อได้รายฉบับ — ส่วนใหญ่คือไม่มีฟอนต์อ้างอิงให้เทียบ

"ไม่พบ" ไม่เท่ากับ "ถูกต้อง" — สองในสามวิธีอ่านตารางแปลงอักขระของ PDF เหมือนกัน เมื่อตารางนั้นผิด ทั้งคู่ผิดเหมือนกัน · วิธีที่สามเห็นชนิดนั้นได้ แต่ครอบไม่ทุกฟอนต์ ซึ่งเป็นเหตุที่ทำให้บางฉบับอยู่ในกลุ่ม "ตรวจไม่ได้"

สิ่งที่เราตั้งใจไม่ทำ

  • ไม่มีคะแนนความจริง ไม่มีเปอร์เซ็นต์ความน่าเชื่อถือ และไม่มีป้าย Verified: YES/NO
  • ไม่ใช้สีสื่อระดับความจริง — สีใช้กับสถานะที่คำนวณได้เท่านั้น เช่น ไม่มีแหล่ง ข้อมูลเก่า แหล่งขัดแย้ง
  • ไม่ใช้คำว่า “ขัดแย้ง” กับตัวบทศาสนา และไม่แสดงตัวชี้วัดความน่าเชื่อถือใด ๆ บนตัวบทศาสนา
  • ไม่แสดงตัวเลขที่พิสูจน์ไม่ได้บนหน้าแรกหรือที่ใดก็ตามในผลิตภัณฑ์

หลักการที่ทุกหน้าจอต้องผ่าน

  1. 01Truth Before AI — ข้อเท็จจริงคือพระเอก ไม่ใช่ AI
  2. 02Evidence Before Opinion — หลักฐานมาก่อนความเห็น
  3. 03Cite or Refuse — ไม่มีหลักฐาน = ไม่ตอบ
  4. 04Separate Facts from Interpretation — แยกด้วยสายตาเสมอ
  5. 05Every Source Is Traceable — ทุกประโยคย้อนถึงต้นฉบับ
  6. 06Intelligence Is Collaborative — ผู้ใช้ตรวจสอบและต่อยอดได้
  7. 07Never Claim More Than You Can Prove — ทุกตัวชี้วัดต้องอธิบายวิธีคำนวณได้

สถานะสัญญาอนุญาต — เกณฑ์ที่ใช้ตัดสิน

ทุกฉบับในคลังต้องมีสองอย่าง ไม่ใช่อย่างเดียว: ป้ายสถานะ และ หลักฐาน ที่ชี้ไปยังสิ่งที่ให้สิทธิ์นั้น · ป้ายที่ไม่มีหลักฐานคือคำกล่าวอ้าง และหน้านี้มีไว้เพื่อไม่ให้เราอ้างเกินกว่าที่พิสูจน์ได้

ฐานสิทธิ์สี่แบบที่ใช้อยู่จริง

  • ผู้ถือสิทธิ์ให้ไว้เป็นลายลักษณ์อักษรแปลว่า มีสัญญาอนุญาตมาตรฐานที่ผู้ถือสิทธิ์ประกาศเอง (เช่น CC0, CC BY, Public Domain Mark, DGA Open Government License) และหลักฐานคือตัวประกาศนั้นเองไม่ได้แปลว่า เรารับรองว่าคำแปลหรือการรวบรวมนั้นถูกต้อง — สัญญาอนุญาตพูดเรื่องสิทธิ์ในการนำไปใช้ ไม่ได้พูดเรื่องคุณภาพของงานฉบับที่อยู่ในฐานนี้: business · realEstate · trade · economy · pli-ms · en-sujato · en-brahmali · th-dhiranandi · th-jayasaro · th-korakot · en-kelly · en-soma · en-suddhaso · en-kovilo · en-anandajoti · grc-sblgnt · ar-uthmani
  • แหล่งประกาศเองว่าเป็นสาธารณสมบัติแปลว่า ผู้เผยแพร่ต้นทางระบุไว้บนหน้าของตัวเองว่างานนี้เป็นสาธารณสมบัติ และเราบันทึกลิงก์ไปยังคำระบุนั้นไม่ได้แปลว่า เราตรวจสอบสถานะลิขสิทธิ์ในทุกเขตอำนาจศาลแล้ว — เราบันทึกสิ่งที่แหล่งบอก ไม่ใช่ผลการตรวจของเราเองฉบับที่อยู่ในฐานนี้: he-wlc · en-jps1917 · en-kjv · sa-gita
  • ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเองแปลว่า ไม่มีใครให้สิทธิ์และไม่มีแหล่งไหนประกาศไว้ · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงที่ตรวจสอบได้ — เช่น ผู้จัดพิมพ์และปีที่พิมพ์ (พระไตรปิฎกฉบับหลวง: ทางราชการจัดพิมพ์ พ.ศ. ๒๕๑๔ · บาลีสยามรัฐ: พ.ศ. ๒๔๖๘–๒๔๗๑) หรือการที่ตัวบทนั้นประกาศในราชกิจจานุเบกษา — แล้วสรุปว่านำมาเผยแพร่ได้ · เหตุผลถูกบันทึกไว้ต่อฉบับ และแก้ไขได้เมื่อมีข้อมูลใหม่ไม่ได้แปลว่า ไม่ใช่ความเห็นของที่ปรึกษากฎหมาย และไม่ใช่การให้สิทธิ์จากใคร · เป็นฐานที่อ่อนที่สุดในบรรดาที่เราใช้ และเราติดป้ายมันไว้แบบนั้นตั้งใจ — ถ้าเจ้าของสิทธิ์เห็นต่าง เรานำออกฉบับที่อยู่ในฐานนี้: th-krisdika-consolidated · th-gazette-agency · th-gazette-ocs · th-gazette-ect · th-chabab-luang · pli-siamrath · en-pickthall
  • อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสารแปลว่า มีบันทึกว่าผู้ดำเนินการได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ แต่ยังไม่มีเอกสารที่แสดงต่อสาธารณะได้ · เราแสดงตัวบทพร้อมป้ายนี้ ไม่ใช่ซ่อนสถานะไว้ไม่ได้แปลว่า สถานะนี้เท่ากับมีสัญญาอนุญาต — จนกว่าเอกสารจะเข้าแฟ้ม มันคือคำยืนยันฝ่ายเดียวฉบับที่อยู่ในฐานนี้: th-attha-84000 · th-mahachula
ยังจำแนกไม่ได้ป้ายที่ต้นทางให้มาไม่ตรงกับฐานใดข้างต้น เราจึงไม่จัดมันเข้าฐานที่ใกล้ที่สุด — การเดาที่ดูเรียบร้อยคือสิ่งที่หน้านี้มีไว้ป้องกัน · รายการนี้รอการตรวจth-datagoth: Open Data Common

การเทียบข้ามฉบับ: เราจับคู่ด้วยหลักฐานอะไร

ฉบับต่าง ๆ ของคัมภีร์เดียวกันแบ่งเรื่องและใส่เลขข้อไม่เหมือนกัน เราจึงไม่หิ้วเลขข้อข้ามฉบับ — เราจับคู่ด้วยหลักฐาน และบอกเสมอว่าคู่นั้นอาศัยหลักฐานชนิดใด

  • ชื่อตรงกัน2,970 เรื่อง · 41.0%ชื่อเรื่องทั้งสองฉบับตรงกัน
  • ชื่อครอบกัน290 เรื่อง · 4.0%ฉบับหนึ่งพิมพ์ชื่อยาวรวมหัวข้อย่อย อีกฉบับพิมพ์สั้น และชี้ไปเรื่องเดียวกันอย่างไม่กำกวม
  • ตำแหน่งในเล่ม3,721 เรื่อง · 51.4%เล่มนั้นทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ — แต่ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
  • ปฏิเสธ263 เรื่อง · 3.6%เทียบไม่ได้ ระบบไม่เดา

สองฐานแรกเราถือว่ายืนยันแล้ว · ฐานที่สามยังไม่ยืนยัน และติดป้ายไว้ทุกหน้า

ตัวเลขนี้ไม่ใช่คะแนน ห้ามตั้งเป้า ห้าม optimize — มันบอกว่าหลักฐานชนิดใดรองรับคู่ไหน และเปลี่ยนเมื่อข้อมูลหรือวิธีเปลี่ยนเท่านั้น

บันทึกการขยับของสำมะโน

  • ๗ กันยายน ๒๕๖๙ · เพราะวิธีเริ่มบันทึกเหตุของการขยับ — การขยับก่อนวันนี้ไม่ได้ถูกบันทึกไว้

หน่วยอ้างอิงของแต่ละศาสนา

เราไม่บังคับให้ทุกคัมภีร์ใช้หน่วยเดียวกัน — หน่วยคือสิ่งที่ประเพณีนั้นใช้อ้างถึงตัวบทของตัวเอง และการยัดหน่วยแปลกปลอมเข้าไปคือการเปลี่ยนความหมายของเลขอ้างอิง

พระพุทธศาสนา
เรื่อง (สูตร/กัณฑ์) และ ข้อ ตามเลขข้อของฉบับพิมพ์
คริสต์ศาสนา
ข้อ (verse) ในบทของเล่ม
ศาสนายูดาย
ข้อ (pasuk) ตามการแบ่งของฉบับที่ครอบทั้งชุด
ศาสนาอิสลาม
อายะฮ์ ในซูเราะฮ์
ศาสนาฮินดู
โศลก ในบท

สัญญาป้ายหน่วย (ย่อ)

ป้ายที่บอกว่าหน่วยหนึ่งคือ “เรื่อง” หรือ “ข้อ” มาจากบันเดิลของคลัง (จำนวนต่อฉบับที่นับตอนสร้าง) ไม่ใช่จากหน้าเว็บ · G1a = ชื่อที่ต้นทางให้ มีพยานเป็นฟิลด์ต้นทาง · G1b = ชื่อที่ต้นทางให้ในรูปที่เราแปลงอักษร ประกาศสคีมไว้ · G2 = ชื่อที่เราตั้งหรือแปล ต้องติดป้ายว่าเป็นของเรา — ด่านนับซ้ำจากเอกสารทุกครั้งก่อนขึ้นใช้งานจริง

รายการการแก้ไขตัวบททั้งหมด

ทุกฉบับที่สำเนาของเราต่างจากต้นทาง ประกาศไว้ที่นี่และที่ท้ายทุกหน้าที่แสดงตัวบทนั้น — รายการนี้อ่านจากทะเบียนฉบับสด เมื่อคืนตัวบทให้ตรงต้นทางแล้ว บรรทัดของฉบับนั้นหายไปเอง

ขณะนี้ไม่มีฉบับใดที่สำเนาต่างจากต้นทาง

ตราสารที่ทะเบียนต้นทางยังไม่ระบุ

  • ธนาคารแห่งประเทศไทย — ตารางสถิติ BOTWEBSTAT: ทะเบียนระบุว่า “Creative Commons Attributions” โดยไม่ระบุรุ่น — ระหว่างรอคำตอบ ปฏิบัติตามข้อบังคับที่เข้มที่สุด (CC BY 4.0) · จดหมายสอบถามยังไม่ได้ส่ง · https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

แถว “บทสรุป” ของฉบับมหาจุฬาฯ

ต้นฉบับมหาจุฬาฯ มีหน่วยชื่อ “บทสรุป” 8 หน่วย ซึ่งต้นทางไม่มีอะไรแยกว่าเป็นตัวบทหรือคำอธิบายของผู้จัดพิมพ์ — เราแสดงตามต้นทางและประกาศไว้ว่านี่คือข้อจำกัดของต้นฉบับ ไม่ใช่การตัดสินของเรา

เมื่อไรเราปฏิเสธที่จะเทียบ

ตัวอย่างจริง: เล่ม ๓๐ ฉบับหนึ่งแบ่งเป็น ๑๙ เรื่อง อีกฉบับแบ่งเป็น ๓๗ เรื่อง — เมื่อการแบ่งไม่เท่ากัน การเทียบตามลำดับใช้ไม่ได้ทั้งเล่ม ไม่ใช่เฉพาะบางเรื่อง

ระบบจึงไม่เสนอการเทียบใด ๆ ในเล่มนั้น และพาคุณไปที่สารบัญของฉบับปลายทางแทน — การไม่ตอบ คือคำตอบชนิดหนึ่ง

สิ่งที่เรายังยืนยันไม่ได้

51.4% ของการจับคู่ข้ามฉบับทั้งหมดอยู่ในสถานะ “จับคู่ตามตำแหน่ง” — เล่มนั้นทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน เราจึงเทียบตามลำดับได้ แต่เรายังไม่มีหลักฐานยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกันจริง

เราเลือกแสดงตัวเลขนี้ แทนที่จะรวมมันเข้ากับส่วนที่ยืนยันแล้วเพื่อให้ตัวเลขดูดีขึ้น — ถ้าเราซ่อนตัวเลขนี้ ตัวเลขที่เหลือก็ไม่มีความหมาย

ทำไมเราไม่มี “คะแนนความจริง”

เราไม่แสดงเปอร์เซ็นต์ความจริง คะแนนความน่าเชื่อถือ หรือป้าย “ตรวจสอบแล้ว ✓” แบบมีหรือไม่มี เพราะตัวเลขเหล่านั้นอธิบายวิธีคำนวณไม่ได้ — มันคือความเห็นที่ปลอมตัวเป็นการวัด

เราแสดงวัตถุดิบของความน่าเชื่อถือแทน ให้คุณตัดสินเอง: จำนวนแหล่ง · ระดับของแหล่ง (ปฐมภูมิ/ทุติยภูมิ) · เวลาที่ดึงข้อมูล · วันที่ของเอกสารต้นทาง · ความครอบคลุม · ความสอดคล้องระหว่างแหล่ง

วิธีตรวจสอบเรา

ระบบมีการตรวจอัตโนมัติที่รันทุกครั้งก่อนขึ้นใช้งานจริง

  • หน้าที่แสดงต้องเป็นฉบับที่สารบัญบอกจริง — ตรวจครบทุกเล่มของทุกฉบับ
  • ลิงก์ที่เคยเผยแพร่ต้องไม่ตาย — การอ้างอิงที่พังคือการทำลายคุณค่าหลักของเรา
  • การจับคู่ที่ยังไม่ยืนยัน ต้องไม่กลายเป็น “ยืนยันแล้ว” โดยไม่มีหลักฐานเปลี่ยน
  • ตัวเลขทุกตัวบนเว็บอ่านจากระบบตอนแสดงผล ไม่ได้เขียนไว้ล่วงหน้า

การตรวจแต่ละอย่างถูกทดสอบด้วยการจงใจทำให้พัง แล้วยืนยันว่ามันจับได้จริง — การตรวจที่ไม่เคยถูกทดสอบแบบนี้ เราไม่ถือว่าเป็นการตรวจ

ขอบเขตของหน้านี้ ณ ตอนนี้

หน้านี้อธิบายวิธีการที่บังคับใช้จริงกับคลังที่นำเข้าแล้ว — คลังที่ยังไม่ได้นำเข้าจะแสดงสถานะ “ยังไม่ได้นำเข้า” และไม่มีตัวเลขใด ๆ

สถานะปัจจุบันของทุกคลัง

การเปลี่ยนแปลง

เราบันทึกทุกการเปลี่ยนแปลงของหลักการและวิธีการในหน้านี้พร้อมวันที่

ปรับปรุงล่าสุด ๗ กันยายน ๒๕๖๙

ตัวระบุถาวรของตัวบท — และครั้งที่เราทำมันพังเอง

ทุกหน่วยมีตัวระบุถาวรในรูป arnon.in.th/id/คลัง/รหัสตัวบท เช่น arnon.in.th/id/religion/luang-b1-8 ซึ่งคำนวณจากรหัสของตัวบทอย่างเดียว ไม่ผูกกับผังหน้า — ผังหน้าเปลี่ยนได้ ตัวระบุไม่เปลี่ยน

ก่อน ๑๓ สิงหาคม ๒๕๖๙ ตัวระบุของคลังพระไตรปิฎกคือ URL ของหน้า และเมื่อเราย้ายที่อยู่ของคลัง ตัวระบุจึงเปลี่ยนไปหนึ่งครั้ง เราตรวจแล้วว่าที่อยู่รูปเดิมยังเปิดได้ทุกอัน แต่ตัวระบุที่เปลี่ยนไปแปลว่าเครื่องที่เก็บรูปเดิมไว้เป็นคีย์ จะมองว่าเป็นคนละสิ่งกับตัวบทเดียวกัน เราจึงประกาศรูปเดิมทั้งหมดไว้ในข้อมูลของแต่ละหน้า (sameAs) เพื่อให้เทียบกลับได้ — และเราไม่ลบร่องรอยนี้ทิ้ง

ชื่อของคัมภีร์โลก — อันไหนเป็นของเรา

ชื่อไทยของคัมภีร์โลกทั้ง ๒๒๐ เล่มเป็นชื่อที่เราตั้ง (ทับศัพท์หรือชื่อที่ใช้กันอยู่แล้ว) เพราะไม่มีฉบับภาษาไทยในแหล่งใดที่เราดึง · ชื่อในอักษรต้นทางของทานัคและไบเบิลยังไม่มีพยานว่าคัดมาจากไฟล์ไหน (ไฟล์ OSIS ของ WLC มีแค่ชื่อชุด ไม่มีชื่อรายเล่ม) · ชื่อซูเราะฮ์อาหรับตรงกับต้นทาง Tanzil ๑๐๘ จาก ๑๑๔ (อีก ๖ ต่างที่การสะกดฮัมซะฮ์) ส่วนชื่ออังกฤษเป็นสคีมทับศัพท์ของเราเอง ไม่ใช่ของ Tanzil · ทุกหน้าประกาศชนิดของชื่อไว้ท้ายเล่มและในข้อมูลสำหรับเครื่อง

ลายนิ้วมือของคลังโลก — ประวัติ ไม่ใช่ค่าปัจจุบัน

corpusChecksum คือ sha256 ของตัวบททุกข้อต่อกัน ค่าของมันขยับได้เฉพาะเมื่อตัวบทที่ผู้อ่านเห็นเปลี่ยน หรือวิธีสร้างเปลี่ยน และทุกครั้งต้องมีแถวใหม่ในทะเบียนก่อน — ตัวสร้างบันเดิลปฏิเสธที่จะเขียนค่าที่ไม่ใช่แถวสุดท้าย แถวเก่าห้ามแก้ ค่าที่แสดงคือ ๑๖ ตัวแรกของ ๖๔

  1. 711c8a9713f07029 · · สร้างครั้งแรกบันเดิลแรก — ทานัค · ไบเบิล · อัลกุรอาน · ภควัทคีตา ๒๒๐ เล่ม ๖๑,๒๕๔ ข้อ (ai-religion #13)
  2. 4308187b8a11269c · · ตัวบทเปลี่ยนP3.3–P3.5 คืนสิ่งที่ท่อดึงเดิมตัดทิ้ง: สัญลักษณ์ apparatus ของ SBLGNT ๘,๗๐๕ ตำแหน่ง · qere ของ WLC ๑,๒๕๔ รายการ (เข้า x.variants · ตัวบทที่เดินยังเป็น ketiv) · เครื่องหมาย פ ס ׆ ของ WLC — จำนวนข้อ ๖๑,๒๕๔ เท่าเดิม

ท่อดึงพระไตรปิฎกจาก SuttaCentral — ขั้นดึงพิสูจน์ซ้ำแบบออฟไลน์ไม่ได้

ตัวบทบาลี/อังกฤษและสารบัญของพระไตรปิฎกถูกดึงจาก SuttaCentral ครั้งเดียวด้วยสคริปต์สามตัว (ingest-canon · add-translations · build-canon-sqlite) แล้วเก็บเป็นฐานข้อมูลที่บันทึกไว้ในเรโป · ผลลัพธ์ปลายทางพิสูจน์ได้ทุกไบต์ด้วยด่านสร้างซ้ำ แต่ขั้นดึงเองพิสูจน์ซ้ำโดยไม่ต่อเครือข่ายไม่ได้ เพราะแคชที่เก็บไว้มีเพียงไฟล์สารบัญ ๓๘๘ ไฟล์ ไม่มีตัวบท ๗,๘๒๔ ชิ้น · เราเลือกไม่ดึงซ้ำจากโครงการอาสาสมัครเพียงเพื่อพิสูจน์สคริปต์ของเราเอง และจะพอร์ตท่อนี้เมื่อต้นทางออกฉบับใหม่เท่านั้น — คำประกาศนี้ถูกถอนในวันที่ท่อถูกพอร์ตและพิสูจน์แล้ว

วิธีอ้างอิงงานจากที่นี่

หน้าอ่านคัมภีร์มีปุ่ม “คัดลอกลิงก์ข้อ” ประจำทุกข้อ ให้ลิงก์ที่ตรึงฉบับไว้ (?ed=ฉบับ) — ส่วนหน้ากฎหมายอ้างรายมาตราด้วยลิงก์มาตรา (เช่น /law/…/12) และตรึงปีด้วย ?v=ปี · อ้างลิงก์ที่ตรึงแล้ว ไม่ใช่ลิงก์หน้าเปล่า เพราะลิงก์ที่ตรึงจะยังชี้ตัวบทเดิมแม้คลังถูกนำเข้าใหม่ · ปุ่มคัดลอกบนทุกหน่วยของทุกคลังกำลังตามมา