๑๗. อุปปันนติกะ ๑. กุสลติกะ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๒ลำดับ 260 จาก 313 ในปัฏฐาน ภาค ๕พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 1 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๗. อุปปันนติกะ ๑. กุสลติกะ ๗. ปัญหาวาร - เหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่ง เป็นกุศลโดยเหตุปัจจัย (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร) สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นอกุศลโดยเหตุปัจจัย (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร) สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นอัพยากฤตเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นอัพยากฤตโดยเหตุปัจจัย (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อุปนิสสยปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๔ หน้า : ๗๙๕}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔๔ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อุปปันนัตติกกุสลัตติกะ
นเหตุํ อนุปาทินฺนุปาทานิยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นเหตุ อนุปาทินฺนุปาทานิโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นเหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ
กุศลธรรมที่เป็นอุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่กุศลธรรมที่เป็นอุปปันนธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๑ นัย พึงให้พิสดารทุกวาร
เหตุํ อนุปาทินฺนุปาทานิยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นเหตุ อนุปาทินฺนุปาทานิโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นอารมฺมณปจฺจยา: ฯ นเหตุํ อนุปาทินฺนุปาทานิยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นเหตุ อนุปาทินฺนุปาทานิโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นอารมฺมณปจฺจยา: ฯ เหตุํ อนุปาทินฺนุปาทานิยญฺจ นเหตุํ อนุปาทินฺนุปาทานิยญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นเหตุ อนุปาทินฺนุปาทานิโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นอารมฺมณปจฺจยา: ฯ
อกุศลธรรมที่เป็นอุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่อกุศลธรรมที่เป็นอุปปันนธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๑ นัยพึงให้พิสดารทุกวาร
นเหตุยา เทฺว นอารมฺมเณ ตีณิ นอธิปติยา นว นอนนฺตเร ตีณิ นสมนนฺตเร ตีณิ นอญฺญมญฺเญ ตีณิ นอุปนิสฺสเย ตีณิ นปุเรชาเต นว นปจฺฉาชาเต นว นอาเสวเน นว นกมฺเม ตีณิ นวิปาเก นว นอาหาเร เอกํ นอินฺทฺริเย เอกํ นฌาเน เอกํ นมคฺเค เอกํ นสมฺปยุตฺเต ตีณิ นวิปฺปยุตฺเต นว โนนตฺถิยา ตีณิ โนวิคเต ตีณิ ฯ
อัพยากตธรรมที่เป็นอุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรมที่เป็นอุปปันนธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๑ นัยพึงให้พิสดารทุกวาร อุปปันนัตติกกุสลัตติกะ จบ