๑๑-๑๕. รูป-วิญญาณ อนภิสมยาทิสูตร เล่ม ๑๗
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๕๖๔สาวตฺถี ฯ รูเป โข อนภิสมยา ฯเปฯ รูปนิโรธคามินิยา ปฏิปทาย อนภิสมยา ฯเปฯ
๕๖๕สาวตฺถี ฯ เวทนาย โข วจฺฉ อนภิสมยา ฯเปฯ
๕๖๖สาวตฺถี ฯ สญฺญาย โข วจฺฉ อนภิสมยา ฯเปฯ
๕๖๗สาวตฺถี ฯ สงฺขาเรสุ โข วจฺฉ อนภิสมยา ฯเปฯ
๕๖๘สาวตฺถี ฯ วิญฺญาเณ โข วจฺฉ อนภิสมยา ฯเปฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๑-๑๕. รูปอนภิสมยาทิสุตตปัญจกะ ว่าด้วยพระสูตร ๕ สูตร มีรูปอนภิสมยสูตรเป็นต้น [๖๑๗-๖๒๑] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า “วัจฉะ เพราะความไม่รู้แจ้งในรูป ฯลฯ เพราะ ความไม่รู้แจ้งในปฏิปทาที่ให้ถึงความดับแห่งรูป ฯลฯ เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี “วัจฉะ เพราะความไม่รู้แจ้งในเวทนา ฯลฯ เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี “วัจฉะ เพราะความไม่รู้แจ้งในสัญญา ฯลฯ เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี “วัจฉะ เพราะความไม่รู้แจ้งในสังขาร ฯลฯ เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี “วัจฉะ เพราะความไม่รู้แจ้งในวิญญาณ ฯลฯ รูปอนภิสมยาทิสุตตปัญจกะที่ ๑๑-๑๕ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๗ หน้า : ๓๗๙}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาวัจฉโคตตสังยุตที่ ๑๒
พึงทราบวินิจฉัยในวัจฉโคตตสังยุต ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า อญฺญาเต แปลว่า เพราะไม่รู้.
พึงทราบความหมายในทุกบทด้วยอำนาจเป็นตติยาวิภัตติ เหมือนกับดังพรรณนามาฉะนี้. ก็บทเหล่านี้ทุกบทเป็นไวพจน์ของกันและกันนั่นเองแล.
ก็แลในสังยุตนี้พึงทราบว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสสูตรไว้ ๑๑ สูตร ตรัสไวยากรณะไว้ ๕๕ ไวยากรณะ.
จบอรรถกถาวัจฉโคตตสังยุตที่ ๑๒ -----------------------------------------------------
อรรถกถาที่มีมาก่อนหน้านี้ :- อรรถกถา สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วลาหกสังยุต ๕๗. วัสสวลาหกสูตร ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้มีฝนในบางคราว