๑๓. ปริตตารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ

สภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) สภาวธรรมที่มีมหัคคตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีมหัคคตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๒ วาระ ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)

สภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) สภาวธรรมที่มีมหัคคตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่มีมหัคคตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) สภาวธรรมที่มีอัปปมาณะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่มีอัปปมาณะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๓ วาระ ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)

เหตุปจฺจยา นอารมฺมเณ ตีณิ ฯ

กุศลธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็น ปริตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย กุศลธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นมหัคคตา-*รัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย กุศลธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นอัปปมาณา-*รัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย พึงให้พิสดารทุกวาร

นเหตุปจฺจยา อารมฺมเณ เอกํ ฯ สหชาตวาโรปิ ปจฺจยวาโรปิ นิสฺสยวาโรปิ สํสฏฺฐวาโรปิ สมฺปยุตฺตวาโรปิ ปฏิจฺจวารสทิสา วิตฺถาเรตพฺพา ฯ ปญฺหาวาโร

อกุศลธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม อาศัยอกุศลธรรมที่เป็น ปริตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อกุศลธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม อาศัยอกุศลธรรมที่เป็นมหัคคตา-*รัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัย พึงให้พิสดารทุกวาร

เหตุ อุปาทินฺนุปาทานิโย ธมฺโม เหตุสฺส อุปาทินฺนุปาทานิยสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ตีณิ ฯ

อัพยากตธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม อาศัยอัพยากตธรรม ที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อัพยากตธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อัพยากตธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย พึงให้พิสดารทุกวาร ปริตตารัมมณัตติกกุสลัตติกะ จบ