๓. กายนิพพินทชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๗–๑๒๙ลำดับ 293 จาก 525 ในชาดกพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 3 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๓. กายนิพพินทชาดก (๒๙๓) ว่าด้วยความเบื่อหน่ายร่างกาย (ฤๅษีโพธิสัตว์เมื่อจะเปล่งอุทาน จึงกล่าวว่า)
เมื่อเราถูกโรคภัยอย่างใดอย่างหนึ่งเบียดเบียนอยู่ ได้รับทุกข์อย่างแรงกล้า ร่างกายนี้จักซูบซีดโดยฉับพลัน เหมือนดอกไม้ตกอยู่ที่ทรายกลางแดด
ร่างกายอันไม่น่าพอใจกลับเป็นสิ่งที่น่าพอใจ ไม่สะอาดกลับเข้าใจว่าเป็นสิ่งที่สะอาด เต็มไปด้วยซากศพนานาชนิด ปรากฏเป็นที่น่าพอใจแก่ผู้ไม่เห็นความจริง
น่าติเตียนนัก ร่างกายอันเปื่อยเน่า กระสับกระส่าย น่าเกลียด ไม่สะอาด มีความเจ็บป่วยเป็นธรรมดา ที่หมู่สัตว์พากันมัวเมาหมกมุ่นอยู่ แล้วทำทางที่จะเข้าถึงสุคติให้เสื่อม กายนิพพินทชาดกที่ ๓ จบ
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๓ กายนิพฺพินฺทชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๓. กายนิพพินทชาดก ว่าด้วยความเบื่อหน่ายร่างกาย
ผุฏฺฐสฺส เม อญฺญตเรน พฺยาธินา โรเคน พาฬฺหํ ทุขิตสฺส รุปฺปโต ปริสุสฺสติ ขิปฺปมิทํ กเฬวรํ ปุปฺผํ ยถา ปํสุนิ อาตเป กตํ ฯ
เมื่อเราถูกโรคอย่างหนึ่งถูกต้อง ได้เสวยทุกขเวทนาอย่างสาหัส อัน ทุกข์เวทนาเบียดเบียนอยู่ ร่างกายนี้ก็ซูบผอมลงอย่างรวดเร็ว ดุจดอกไม้ ที่ทิ้งตากแดดไว้ที่ทราย ฉะนั้น.
อชญฺญํ ชญฺญสงฺขาตํ อสุจึ สุจิสมฺมตํ นานากุณปปริปูรํ ชญฺญรูปํ อปสฺสโต ฯ
รูปร่างอันไม่น่าพอใจถึงการนับว่า น่าพอใจ ที่ไม่สะอาดสมมติว่า เป็น ของสะอาด เต็มด้วยซากศพต่างๆ ปรากฏแก่คนพาลผู้ไม่พิจารณาเห็นว่า เป็นของน่าพอใจ.
ธิรตฺถุมํ อาตุรํ ปูติกายํ ชิคุจฺฉิยํ อสุจึ พฺยาธิธมฺมํ ยตฺถปฺปมตฺตา อธิมุจฺฉิตา ปชา หาเปนฺติ มคฺคํ สุคตูปปตฺติยาติ ฯ กายนิพฺพินฺทชาตกํ ตติยํ ฯ ---------
น่าติเตียนกายอันเปื่อยเน่า กระสับกระส่าย น่าเกลียด ไม่สะอาด มี ความป่วยไข้เป็นธรรมดา เป็นที่ๆ หมู่สัตว์ผู้ประมาทหมกมุ่นอยู่ ย่อม ยังหนทางเพื่อความเข้าถึงสุคติให้เสื่อมไป. จบ กายนิพพินทชาดกที่ ๓.