๗. คามณิจันทชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙–๒๑ลำดับ 257 จาก 525 ในชาดกพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 3 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๓. ติกนิบาต] ๑. สังกัปปวรรค ๘. มันธาตุราชชาดก (๒๕๘) ๗. คามณิจันทชาดก (๒๕๗) ว่าด้วยคามณิจันทพราหมณ์ (อาทาสมุขกุมารโพธิสัตว์เห็นกิริยาของพวกลิงแล้ว จึงได้กล่าวกับอำมาตย์ คามณิจันทพราหมณ์ว่า)
สัตว์นี้ไม่ฉลาด(ที่จะกะหรือสร้าง)บ้านเรือน เป็นสัตว์มีปกติหลุกหลิกหน้าย่น มักทำลายสิ่งที่เขาทำไว้แล้วสร้างไว้แล้ว สัตว์ตระกูลนี้มีธรรมชาติอย่างนี้
ขนอย่างนี้มิใช่ขนของผู้มีจิตประกอบด้วยปัญญา ลิงนี้เป็นสัตว์ที่ไม่น่าไว้วางใจ พระเจ้าชนสันธะผู้เป็นพระชนกของข้าพเจ้า ได้ตรัสสอนไว้อย่างนี้ว่า ธรรมดาลิงไม่รู้เหตุที่ควรหรือไม่ควรอะไรเลย
สัตว์เช่นนั้นจะเลี้ยงดูมารดา บิดา พี่ชาย น้องชาย หรือพี่สาว น้องสาวของตนไม่ได้เลย พระเจ้าทศรถผู้เป็นพระชนกของข้าพเจ้าได้ตรัสสอนไว้อย่างนี้คามณิจันทชาดกที่ ๗ จบ
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๗ คามณิจนฺทชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๗. คามณิจันทชาดก ลิงเป็นสัตว์ไม่รู้จักเหตุ
นายํ ฆรานํ กุสโล โลโล อยํ วลีมุโข กตํ กตํ โข ปทูเสยฺย เอวํธมฺมมิทํ กุลํ ฯ
สัตว์ตัวนี้ ไม่ฉลาดที่จะทำเรือน มีปกติหลุกหลิก หนังที่หน้าย่น พึง ประทุษร้ายของที่เขาทำไว้แล้ว ตระกูลสัตว์นี้ มีอย่างนั้นเป็นธรรมดา.
นยิทํ จิตฺตวโต โลมํ นายํ อสฺสาสิโก มิโค สตฺถํ เม ชนสนฺเธน นายํ กิญฺจิ วิชานติ ฯ
ขนอย่างนี้ ไม่ใช่ขนของสัตว์ที่มีความคิดฉลาด ลิงตัวนี้จะทำให้ผู้อื่น ยินดีไม่ได้ พระราชบิดาของเราทรงพระนามว่า ชนสันธนะ ได้ตรัส สอนไว้ว่า ธรรมดาลิงย่อมไม่รู้จักเหตุอันใดอันหนึ่ง.
น มาตรํ ปิตรํ วา ภาตรํ ภคินึ สกํ ภเรยฺย ตาทิโส โปโส สิฏฺฐํ ทสรเถน เมติ ฯ คามณิจนฺทชาตกํ สตฺตมํ ฯ ---------
สัตว์เช่นนั้น จะพึงเลี้ยงดูมารดาบิดา หรือพี่ชายพี่สาวของตนไม่ได้เลย คำสอนนี้ พระราชบิดาของเราได้ทรงสั่งสอนไว้อย่างนี้. จบ คามณิจันทชาดกที่ ๗.