๑๐. สุมนเถรคาถา

เมื่อครั้งเราบวชใหม่ มีอายุได้ ๗ ขวบ โดยกำเนิด ได้ข่มพญานาค ผู้มีฤทธิ์มากด้วยฤทธิ์

ได้ตักน้ำจากสระใหญ่อโนดาดมาถวายพระอุปัชฌาย์ พระศาสดาได้ทอดพระเนตรเห็นเราแล้ว ตรัสดังนี้ว่า

สารีบุตร เธอจงดูเด็กน้อยนี้ ผู้มีใจตั้งมั่นดีภายใน กำลังถือหม้อน้ำมานี้

อันพระอนุรุทธะผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ฝึกให้เป็นบุรุษอาชาไนย ผู้เป็นคนดีฝึกให้เป็นคนดี ผู้สำเร็จกิจแล้ว แนะนำสั่งสอนแล้ว

สุมนสามเณรนั้น ได้ถึงความสงบอย่างยิ่ง ทำให้แจ้งซึ่งธรรมอันไม่กำเริบพระอรหัตตผล แล้วหวังว่าใครๆ อย่าพึงรู้จักเรา

|๓๕๖.๔๒๙| ๑๐ ยทา นโว ปพฺพชิโต ชาติยา สตฺตวสฺสิโก อิทฺธิยา อภิโภตฺวาน ปนฺนคินฺทํ มหิทฺธิกํ |๓๕๖.๔๓๐| อุปชฺฌายสฺส อุทกํ อโนตตฺตา มหาสรา อาหรามิ ตโต ทิสฺวา มํ สตฺถา เอตทพฺรวิ |๓๕๖.๔๓๑| สารีปุตฺต อิมํ ปสฺส อาคจฺฉนฺตํ กุมารกํ อุทกุมฺภกมาทาย อชฺฌตฺตํ สุสมาหิตํ ฯ |๓๕๖.๔๓๒| ปาสาทิเกน วตฺเตน กลฺยาณอิริยาปโถ สามเณโรนุรุทฺธสฺส อิทฺธิยา จ วิสารโท |๓๕๖.๔๓๓| อาชานิเยน อาชญฺโญ สาธุนา สาธุการิโต วินีโต อนุรุทฺเธน กตกิจฺเจน สิกฺขิโต |๓๕๖.๔๓๔| โส ปตฺวา ปรมํ สนฺตึ สจฺฉิกตฺวา อกุปฺปตํ สามเณโร ส สุมโน มา มํ ชญฺญาติ อิจฺฉตีติ ฯ สุมโน เถโร ฯ

เมื่อครั้งเราบวชใหม่ มีอายุได้ ๗ ปีแต่กำเนิด ได้ชนะพญานาคผู้มีฤทธิ์มาก ด้วยฤทธิ์ ได้ตักน้ำจากสระใหญ่ ชื่อว่าอโนดาตมาถวายพระอุปัชฌายะ ลำดับนั้น พระศาสดาทอดพระเนตรเห็นเราแล้ว ตรัสว่า ดูกรสารีบุตร เธอจงดูกุมารผู้ถือหม้อน้ำมานี้ มีจิตตั้งมั่นดีแล้วในภายใน สามเณรนี้ เป็นผู้มีอิริยาบถงดงาม มีวัตรอันน่าเลื่อมใส เป็นศิษย์ของพระอนุรุทธะ แกล้วกล้าด้วยฤทธิ์ เป็นผู้อันพระอนุรุทธะ ผู้เป็นบุรุษอาชาไนยฝึกให้รู้ ได้รวดเร็ว ผู้อันพระอนุรุทธะผู้เป็นคนดีฝึกให้ดีแล้ว เป็นผู้อันพระ- อนุรุทธะผู้ทำกิจเสร็จแล้ว แนะนำแล้ว ให้ศึกษาแล้ว สุมนสามเณรนั้น ได้บรรลุสันติธรรมอันยอดเยี่ยม ทำให้แจ้งซึ่งธรรมอันไม่กำเริบ ไม่ ปรารถนาจะอวดคุณวิเศษของตนแก่ใครๆ.