๔. สุมนเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๓๐–๓๓๔ลำดับ 202 จาก 265 ในเถรคาถาพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 5 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๕. ปัญจกนิบาต] ๔. สุมนเถรคาถา ๔. สุมนเถรคาถา ภาษิตของพระสุมนเถระ (พระสุมนเถระ เมื่อเปล่งอุทานจึงได้กล่าว ๕ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระอุปัชฌาย์ปรารถนาธรรมข้อใด ในบรรดาธรรมทั้งหลาย จึงได้อนุเคราะห์เราผู้มุ่งหวังแต่นิพพาน กิจที่ควรทำ เราได้ทำเสร็จสิ้นแล้ว
ธรรม เราได้บรรลุแล้ว ทำให้แจ้งประจักษ์ด้วยตนเองแล้ว เรานั้นมีญาณบริสุทธิ์ หมดความสงสัย จึงประกาศให้แจ้งในสำนักท่าน
เรารู้จักขันธ์ที่อาศัยอยู่มาก่อน ชำระทิพยจักษุให้หมดจดแล้ว เราได้บรรลุประโยชน์ตน ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว
เราไม่ประมาท ศึกษาสิกขามาอย่างดีในคำสอนของท่าน กิเลสอาสวะทั้งมวลของเราสิ้นไปแล้ว บัดนี้ ไม่มีการเกิดอีก
ท่านมีแต่ความเอ็นดู ได้อนุเคราะห์สั่งสอนเรา ด้วยข้อวัตรปฏิบัติที่ประเสริฐ คำสอนของท่านไม่ไร้ค่า เราเป็นอันเตวาสิกศึกษาแล้วในสำนักของท่าน @เชิงอรรถ : @ มรรค ๔ (๑) โสดาปัตติมรรค (๒) สกทาคามิมรรค (๓) อนาคามิมรรค (๔) อรหัตตมรรค@(ขุ.เถร.อ. ๒/๓๓๑/๕๕) @ บุพเพสันนิวาส
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๓๙๕}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๔. สมุนเถรคาถา สุภาษิตแสดงผลการปฏิบัติธรรม
|๓๓๘.๓๓๐| ๔ ยํ ปตฺถยมาโน ธมฺเมสุ อุปชฺฌาโย อนุคฺคหิ อมตํ อภิกงฺขนฺตํ กตํ กตฺตพฺพกํ มยา ฯ |๓๓๘.๓๓๑| อนุปฺปตฺโต สจฺฉิกโต สยํ ธมฺโม อนีติโห วิสุทฺธญาโณ นิกฺกงฺโข พฺยากโรมิ ตวนฺติเก ฯ |๓๓๘.๓๓๒| ปุพฺเพนิวาสํ ชานามิ ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธิตํ สทตฺโถ เม อนุปฺปตฺโต กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๓๓๘.๓๓๓| อปฺปมตฺตสฺส เม สิกฺขา สุสฺสุตา ตว สาสเน สพฺเพ เม อาสวา ขีณา นตฺถิทานิ ปุนพฺภโว ฯ |๓๓๘.๓๓๔| อนุสาสิ มํ อริยวตา อนุกมฺปี อนุคฺคหิ อโมโฆ ตุมฺหโมวาโท อนฺเตวาสิมฺหิ สิกฺขิโตติ ฯ สุมโน เถโร ฯ
ท่านพระอุปัชฌายะปรารถนาธรรมใด ในบรรดาธรรมทั้งหลายเพื่อเรา อนุเคราะห์ เราผู้จำนงหวังอมตนิพพาน กิจที่ควรในธรรมนั้นเราทำเสร็จ แล้ว ธรรมที่มิใช่สิ่งที่อ้างว่าท่านกล่าวมาอย่างนี้ เราได้บรรลุแล้ว ทำให้ แจ้งแล้วด้วยตนเอง เรามีญาณอันบริสุทธิ์ หมดความสงสัย จึงได้ พยากรณ์ในสำนักของท่าน เรารู้จักขันธ์ที่เคยอยู่อาศัยในก่อน ทิพยจักษุ เราได้ชำระแล้ว ประโยชน์ของตนเราได้บรรลุแล้ว คำสั่งสอนของพระ พุทธเจ้าเราได้ทำแล้ว สิกขา ๓ อันเราผู้ไม่ประมาท ได้ฟังดีแล้วใน สำนักของท่าน อาสวะทั้งปวงของเราสิ้นแล้ว บัดนี้ ภพใหม่ไม่มี ท่านเป็นผู้มีความเอ็นดู อนุเคราะห์สั่งสอนเราด้วยวัตรอันประเสริฐ โอวาทของท่านไม่ไร้ประโยชน์ เราได้ศึกษาอยู่ในสำนักของท่าน.