๓. อุปวาณเถรคาถา

ท่านพราหมณ์ พระสุคตเป็นพระอรหันต์ ในโลก เป็นมุนี ถูกลมเบียดเบียนแล้ว ถ้ามีน้ำร้อน ขอท่านจงถวายพระมุนีเถิด

|๒๙๐.๑๘๕| ๓ อรหํ สุคโต โลเก วาเตหาพาธิโต มุนิ สเจ อุโณฺหทกํ อตฺถิ มุนิโน เทหิ พฺราหฺมณ ฯ |๒๙๐.๑๘๖| ปูชิโต ปูชเนยฺยานํ สกฺกเรยฺยาน สกฺกโต อปจิโต อปจิเนยฺยานํ ตสฺส อิจฺฉามิ หาตเวติ ฯ อุปวาโณ เถโร ฯ

ดูกรพราหมณ์ พระผู้มีพระภาคผู้เป็นพระอรหันต์ ผู้เสด็จไปดีแล้วในโลก เป็นมุนี ถูกลมเบียดเบียนแล้ว ถ้าท่านมีน้ำร้อน ขอจงถวายแด่พระผู้มี- พระภาคผู้เป็นมุนีเถิด พระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น เป็นผู้อันบุคคลบูชา แล้ว กว่าเทวดาและพรหมทั้งหลาย แม้บุคคลควรบูชา อันบุคคล สักการะแล้ว กว่าพระเจ้าพิมพิสารและพระเจ้าโกศล ผู้อันบุคคลพึง สักการะ อันบุคคลนอบน้อมแล้ว กว่าเหล่าพระขีณาสพที่บุคคลควร นอบน้อม เราปรารถนาจะนำน้ำร้อนไปถวายพระองค์.