๕. ทานานิสังสสูตร เล่ม ๒๒
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๓๕ปญฺจิเม ภิกฺขเว ทาเน อานิสํสา กตเม ปญฺจ พหุโน ชนสฺส ปิโย โหติ มนาโป สนฺโต สปฺปุริสา ภชนฺติ กลฺยาโณ กิตฺติสทฺโท อพฺภุคฺคจฺฉติ คิหิธมฺมา อนปคโต โหติ กายสฺส เภทา ปรมฺมรณา สุคตึ สคฺคํ โลกํ อุปปชฺชติ อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ ทาเน อานิสํสาติ ฯ ททมาโน ปิโย โหติ สตํ ธมฺมํ อนุกฺกมํ สนฺโต นํ สทา ภชนฺติ สญฺญตา พฺรหฺมจารโย เต ตสฺส ธมฺมํ เทเสนฺติ สพฺพทุกฺขาปนูทนํ ยํ โส ธมฺมํ อิธญฺญาย ปรินิพฺพาตนาสโวติ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๕. ทานานิสังสสูตร ว่าด้วยอานิสงส์การให้ทาน
ภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์การให้ทาน ๕ ประการนี้ อานิสงส์การให้ทาน ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. ผู้ให้ทานย่อมเป็นที่รักที่พอใจของคนหมู่มาก ๒. สัตบุรุษผู้สงบย่อมคบหาผู้ให้ทาน ๓. กิตติศัพท์อันงามของผู้ให้ทานย่อมขจรไป ๔. ผู้ให้ทานย่อมไม่ห่างเหินจากธรรมของคฤหัสถ์ ๕. ผู้ให้ทานหลังจากตายแล้วย่อมเกิดในสุคติโลกสวรรค์ ภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์การให้ทาน ๕ ประการนี้แล ผู้ให้ทานย่อมเป็นที่รักของคนหมู่มาก ชื่อว่าดำเนินตามธรรมของสัตบุรุษ สัตบุรุษทั้งหลายผู้สงบ ผู้สำรวมอินทรีย์
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๕๖}
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต [๑. ปฐมปัณณาสก์] ๔. สุมนวรรค ๖. กาลทานสูตร ประพฤติพรหมจรรย์ ย่อมคบหาผู้ให้ทานทุกเมื่อ สัตบุรุษเหล่านั้นย่อมแสดงธรรม เป็นเครื่องบรรเทาทุกข์ทั้งปวงแก่เขา เขารู้ชัดธรรมนั้นแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะ ปรินิพพานในโลกนี้ ทานานิสังสสูตรที่ ๕ จบ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาทานานิสังสสูตรที่ ๕
พึงทราบวินิจฉัยในทานานิสังสสูตรที่ ๕ ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า คิหิธมฺมา อนปคโต โหติ คือ เป็นผู้มีศีล ๕ ไม่ขาด.
บทว่า สตํ ธมฺมํ อนุกฺกมํ ได้แก่ ผู้ดำเนินตามธรรมของสัตบุรุษคือมหาบุรุษ.
บทว่า สนฺโต นํ ภชนฺติ ได้แก่ สัตบุรุษทั้งหลาย คือพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้าและสาวกของพระตถาคต ย่อมคบหาเขา.
จบอรรถกถาทานานิสังสสูตรที่ ๕ -----------------------------------------------------