๖. โพธิอุปัฏฐายกเถราปทาน
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๐–๓๓ลำดับ 188 จาก 412 ในอปทานพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 4 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๙. กุฏชปุปผิยวรรค] ๗. เอกจินติกเถราปทาน ๖. โพธิอุปัฏฐายกเถราปทาน ประวัติในอดีตชาติของพระโพธิอุปัฏฐายกเถระ (พระโพธิอุปัฏฐายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
ข้าพเจ้าเป็นคนตีตะโพนอยู่ในกรุงรัมมวดี จึงไปยังต้นโพธิ์ที่ประเสริฐ ประกอบทำการบำรุงเป็นนิตย์
ข้าพเจ้าบำรุงทั้งเวลาเย็นและเวลาเช้า ถูกกุศลมูลตักเตือนแล้ว จึงไม่ไปเกิดในทุคติเลยตลอด ๑๑๘ กัป
ในกัปที่ ๑๑๕ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าทมถะ เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระโพธิอุปัฏฐายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้โพธิอุปัฏฐายกเถราปทานที่ ๖ จบ
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
ฉฏฺฐํ โพธิอุปฏฺฐายกตฺเถราปทานํ (๑๘๖)
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ โพธิอุปัฏฐายกเถราปทานที่ ๖ (๑๘๖) ว่าด้วยผลแห่งการบำรุงไม้โพธิ์
|๑๘๘.๓๐| นคเร รมฺมวติยา อาสึ มุรชวาทโก นิจฺจุปฏฺฐานยุตฺโตมฺหิ คโตหํ โพธิมุตฺตมํ ฯ |๑๘๘.๓๑| สายํ ปาตํ อุปฏฺฐิตฺวา สุกฺกมูเลน โจทิโต อฏฺฐารเส กปฺปสเต ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ ฯ |๑๘๘.๓๒| ปญฺจทเส กปฺปสเต อิโตโหสึ ชนาธิโป ทมโถ นาม นาเมน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๘๘.๓๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โพธิอุปฏฺฐายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ โพธิอุปฏฺฐายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
เราเป็นคนตีตะโพนอยู่ในนครรัมมวดี เป็นผู้ประกอบการบำรุงไม้โพธิ์อัน อุดมเป็นนิตย์ เราบำรุง ทั้งเวลาเย็น ทั้งเวลาเช้า อันกุศลมูลตักเตือนแล้ว ไม่เข้าถึงทุคติเลยตลอด ๑๘๐๐ กัลป ในกัลปที่ ๑๕๐๐ เราได้เป็นพระเจ้า จักรพรรดิผู้เป็นอธิบดีแห่งชน มีพลมาก มีนามว่าทมถะ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระโพธิอุปัฏฐายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ โพธิอุปัฏฐายกเถราปทาน.