๒. สิริกาฬกัณณิชาดก เล่ม ๒๗
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๒ สิริกาฬกณฺณิชาตกํ
๒๓๓อิตฺถี สิยา รูปวตี สา จ สีลวตี สิยา ปุริโส ตํ น อิจฺเฉยฺย สทฺทหาสิ มโหสธ ฯ
๒๓๔สทฺทหามิ มหาราช ปุริโส ทุพฺภโค สิยา สิรี จ กาฬกณฺณี จ น สเมนฺติ กุทาจนนฺติ ฯ สิริกาฬกณฺณิชาตกํ ทุติยํ ฯ ---------
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๒. สิริกาฬกัณณิชาดก (๑๙๒) ว่าด้วยสิริกับกาฬกัณณี (พระราชาตรัสถามเสนกบัณฑิตว่า)
หญิงที่มีรูปงาม มีกิริยามารยาท และความประพฤติเรียบร้อย ชายไม่พึงปรารถนาเธอ ท่านเชื่อไหมล่ะ พ่อมโหสธบัณฑิต (เสนกบัณฑิตฟังพระดำรัสนั้นแล้ว จึงกราบทูลว่า)
ข้าแต่มหาราช ข้าพระองค์เชื่อ พระเจ้าข้า ชายนั้นคงเป็นคนต่ำต้อย เพราะสิริกับกาฬกัณณีเข้ากันไม่ได้เลยไม่ว่าในกาลไหนๆสิริกาฬกัณณิชาดกที่ ๒ จบ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
สิริกัณณิชาดกนี้ มีคำเริ่มต้นว่า อิตฺถี สิยา รูปวตี ดังนี้
จักมีแจ้งใน มหาอุมมังคชาดก. จบ อรรถกถาสิริกาฬกัณณิชาดกที่ ๒ -----------------------------------------------------