๓. พรหมาลิเถรคาถา

อินทรีย์ของใครถึงความสงบ เหมือนม้าที่นายสารถีฝึกดีแล้ว แม้เทวดาทั้งหลาย ก็กระหยิ่ม(ชื่นชม)ต่อผู้นั้น ซึ่งละมานะได้แล้ว ไม่มีอาสวะ เป็นผู้คงที่

อินทรีย์ของเราถึงความสงบ เหมือนม้าตัวที่นายสารถีฝึกดีแล้ว แม้เทวดาทั้งหลาย ก็กระหยิ่มต่อเรา ซึ่งละมานะได้แล้ว ไม่มีอาสวะ เป็นผู้คงที่

|๓๐๐.๒๐๕| ๓ กสฺสินฺทฺริยานิ สมถํ คตานิ อสฺสา ยถา สารกินา สุทนฺตา ปหีนมานสฺส อนาสวสฺส เทวาปิ ตสฺส ปิหยนฺติ ตาทิโน ฯ |๓๐๐.๒๐๖| มยฺหินฺทฺริยานิ สมถํ คตานิ อสฺสา ยถา สารถินา สุทนฺตา ปหีนมานสฺส อนาสวสฺส เทวาปิ มยฺหํ ปิหยนฺติ ตาทิโนติ ฯ พฺรหฺมาลิ เถโร ฯ

อินทรีย์ของใครถึงความสงบแล้ว เหมือนม้าอันนายสารถีฝึกดีแล้ว แม้ เทวดาทั้งหลาย ย่อมรักใคร่ต่อผู้นั้น ผู้มีมานะอันละแล้ว ไม่มีอาสวะ เป็นผู้คงที่ อินทรีย์ทั้งหลายของเราก็ถึงความสงบแล้ว เหมือนม้าอันนายสารถี ฝึกดีแล้ว แม้เทวดาทั้งหลายก็พากันรักใคร่ต่อเรา ผู้มีมานะอันละแล้ว ไม่มีอาสวะ เป็นผู้คงที่.