๔. สานุเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๔ลำดับ 45 จาก 265 ในเถรคาถาพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 1 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๔. สานุเถรคาถา ภาษิตของพระสานุเถระ ทราบว่า ท่านพระสานุเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
โยมแม่ ชนทั้งหลายร่ำไห้ถึงคนที่ตายไปแล้ว หรือยังมีชีวิตอยู่ (แต่)หาไม่พบ โยมแม่ โยมยังแลเห็นอาตมามีชีวิตอยู่ ทำไมจึงร่ำไห้ถึงอาตมาเล่า โยมแม่
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๔. สานุเถรคาถา
|๑๘๑.๔๔| ๔ มตํ วา อมฺม โรทนฺติ โย วา ชีวํ น ทิสฺสติ ชีวนฺตํ มํ อมฺม ทิสฺสนฺติ กสฺมา มํ อมฺม โรทสีติ ฯ สานุ เถโร ฯ
คุณโยมจ๋า ชนทั้งหลายเขาพากันร้องไห้ถึงคนที่ตายแล้ว ร้องไห้ ถึงคนที่ยังเป็นอยู่ แต่หายหน้าจากไป ส่วนฉันยังมีชีวิตอยู่ ทั้งปรากฏตัวอยู่ เหตุไรคุณโยมจึงมาร้องไห้ถึงฉันเล่า?