๖. สุจินติตเถราปทาน

ส่วนพระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ทรงเป็นสัพพัญญู ประเสริฐกว่าเจ้าลัทธิทั้งหลาย พระองค์ประสงค์จะช่วยเหลือข้าพเจ้า จึงเสด็จมายังภูเขาที่อุดม

ข้าพเจ้าฆ่าเนื้อฟานแล้วนำมากิน สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเสด็จภิกขาจารใกล้เข้ามา

ข้าพเจ้าได้เลือกหยิบเนื้ออย่างดีถวายพระศาสดาพระองค์นั้น ในครั้งนั้น พระมหาวีรเจ้าทรงอนุโมทนาช่วยทำให้ข้าพเจ้าสงบเย็น

ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ข้าพเจ้าเข้าไปในซอกเขา ยังปีติให้เกิดขึ้นแล้ว ได้สิ้นชีวิต ณ ที่นั้น

ด้วยการถวายเนื้อนั้นและด้วยการตั้งจิตไว้มั่น ข้าพเจ้าได้รื่นรมย์อยู่ในเทวโลก ๑๑๕ กัป

ในกัปทั้งหลายที่เหลือ ข้าพเจ้าทำกุศลไว้ ด้วยการถวายเนื้อนั่นเอง และด้วยการระลึกถึงพระพุทธเจ้า

ในกัปที่ ๓๘ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ มีพระนามว่าทีฆายุ ในกัปที่ ๑๖๐ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๒ ชาติ มีพระนามว่าสรณะ

|๖๘.๓๖| คิริทุคฺคจโร อาสึ อภิชาโตว เกสรี มิคสงฺฆํ วธิตฺวาน ชีวามิ ปพฺพตนฺตเร ฯ |๖๘.๓๗| อตฺถทสฺสี ตุ ภควา สพฺพญฺญู วทตํ วโร มมุทฺธริตุกาโม โส อาคญฺฉิ ปพฺพตุตฺตมํ ฯ |๖๘.๓๘| ปสทญฺจ มิคํ หนฺตฺวา ภกฺเขตุํ สมุปาคมึ ภควา ตมฺหิ สมเย ภิกฺขาจาโร อุปาคมิ ฯ |๖๘.๓๙| วรมํสานิ ปคฺคยฺห อทาสิ ตสฺส สตฺถุโน อนุโมทิ มหาวีโร นิพฺพาเปนฺโต มมํ ตทา ฯ |๖๘.๔๐| เตน จิตฺตปฺปสาเทน คิริทุคฺคปฺปวิสหํ ปีตึ อุปฺปาทยิตฺวาน ตตฺถ กาลกโต อหํ ฯ |๖๘.๔๑| เอเตน มํสทาเนน จิตฺตสฺส ปณิธีหิ จ ปณฺณรเส กปฺปสเต เทวโลเก รมึ อหํ ฯ |๖๘.๔๒| อวเสเสสุ กปฺเปสุ กุสลํ กริตํ มยา เตเนว มํสทาเนน พุทฺธานุสฺสรเณน จ ฯ |๖๘.๔๓| อฏฺฐตึสมฺหิ กปฺปมฺหิ อฏฺฐ ทีฆายุนามกา สฏฺฐิมฺหิโต กปฺปสเต ทุเว สรณนามกา ฯ |๖๘.๔๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุจินฺติโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สุจินฺติตตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราเป็นผู้เที่ยวอยู่ที่ภูเขา ดังไกรสรราชสีห์ผู้เป็นอภิชาตสัตว์ เราฆ่าหมู่เนื้อ เลี้ยงชีวิตอยู่ระหว่างภูเขา ก็พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสีสัพพัญญู ผู้ประเสริฐกว่าบรรดาคน พระองค์ทรงประสงค์จะถอนเราขึ้น จึงเสด็จมา ยังภูเขาสูง เราฆ่าเนื้อฟานแล้วนำมาเพื่อกิน สมัยนั้น พระผู้มีพระภาค เสด็จเข้ามาภิกษาจาร เราได้เลือกหยิบเอาเนื้อดีถวายแด่พระศาสดาพระ องค์นั้น ในกาลนั้น พระมหาวีรเจ้าจะทรงยังเราให้เย็น จึงทรงอนุโมทนา ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น เราเข้าไปในระหว่างภูเขา ยังปีติให้เกิดขึ้นแล้ว ทำ กาละ ณ ที่นั้น ด้วยการถวายเนื้อนั้น และด้วยการตั้งจิตไว้ดี เรารื่นรมย์ อยู่ในเทวโลกตลอด ๑๕๐๐ กัลป ในกัลปทั้งหลายที่เหลือ เราทำกุศล ด้วยการถวายเนื้อนั้น และด้วยการอนุสรณ์ถึงพระพุทธเจ้าในกัลปที่ ๓๘ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ พระนามว่าทีฆายุ ในกัลปที่ ๖๐๐๐ แต่กัลปนี้ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๒ พระองค์ พระนามว่าสรณะ คุณวิเศษ เหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัด แล้วพระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสุจินติตเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ สุจินติตเถราปทาน.