๗. ปิยาลปุปผิยเถราปทาน

เมื่อก่อน ข้าพเจ้าเป็นนายพรานเนื้อ เที่ยวอยู่ในป่าดงทึบ เห็นต้นมะหาด มีดอกบานสะพรั่ง จึงเก็บมาโปรยลงที่ทางเดิน ข้าพเจ้ามีใจผ่องใส รับบาตรของพระพุทธเจ้า ซึ่งกำลังเสด็จดำเนินอยู่ที่หนทาง แล้วได้ถวายดอกมะหาดแด่พระองค์

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระปิยาลปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ปิยาลปุปผิยเถราปทานที่ ๗ จบ

|๒๓๙.๒๗| มิคลุทฺโธ ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน อหํ ปิยาลํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา คตมคฺเค ขิปึ อหํ ฯ |๒๓๙.๒๘| พุทฺธสฺส ปตฺตํ ปคฺคยฺห ปิยาลปุปฺผมทาสหํ มคฺเค คตสฺส พุทฺธสฺส วิปฺปสนฺเนน เจตสา ฯ |๒๓๙.๒๙| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๓๙.๓๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปิยาลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปิยาลปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ในกาลก่อน เราเป็นพรานเนื้อ (เที่ยว) อยู่ในป่าชัฏ เราเห็นต้นมะหาด มีดอกบาน จึงเก็บมาโยน โรย ลงที่ทางเดิน เรามีใจผ่องใส รับบาตร ของพระพุทธเจ้าซึ่งกำลังเสด็จดำเนินอยู่ที่ทาง แล้วได้ถวายมะหาดแก่พระ องค์ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วย การบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราได้ทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระปิยาลปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ปิยาลปุปผิยเถราปทาน.