๓. รัตติปุปผิยเถราปทาน

เมื่อก่อน ข้าพเจ้าเป็นพรานเนื้ออยู่ในป่าดงทึบ ได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ ทรงองอาจกว่านรชน

ข้าพเจ้าเห็นต้นมวกเหล็กขึ้นบนแผ่นดิน มีดอกบานสะพรั่งอยู่กลางคืนจึงเก็บมาพร้อมทั้งขั้ว น้อมเข้าไปถวายแด่พระพุทธเจ้า ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้

และในกัปที่ ๘ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าสุปปสันนะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

|๑๗๕.๑๓| มิคลุทฺโท ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน อหํ วิปสฺสึ อทฺทสํ พุทฺธํ เทวเทวํ นราสภํ ฯ |๑๗๕.๑๔| รตฺติกํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา กุฏชํ ธรณีรุหํ สมูลํ ปคฺคเหตฺวาน อุปเนสึ มเหสิโน ฯ |๑๗๕.๑๕| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๗๕.๑๖| อิโต จ อฏฺฐเม กปฺเป สุปฺปสนฺนสนามโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๗๕.๑๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รตฺติยปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ รตฺติยปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ในกาลก่อน เราเป็นนายพรานเนื้ออยู่ในป่าใหญ่ ได้เห็นพระพุทธเจ้า พระนามว่าวิปัสสี ผู้ประเสริฐกว่าเทวดาและมนุษย์ เราเห็นต้นอัญชัญ เขียวที่ขึ้นอยู่บนแผ่นดิน มีดอกบานอยู่กลางคืน จึงถอนขึ้นพร้อมทั้งราก น้อมเข้าไปถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณใหญ่ ในกัลปที่ ๙๑ แต่ กัลปนี้ เราได้ถวายดอกไม้ใด ด้วยการถวายดอกไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติ เลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้ และในกัลปที่ ๘ แต่กัลปนี้ ได้มี พระเจ้าจักรพรรดิทรงพระนามว่าสุปปสันนะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณสมบัติเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระรัตติยปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ รัตติยปุปผิยเถราปทาน.