๙. นาลิปุปผิยเถราปทาน

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นชาวนาอาศัยอยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำสินธุ ขวนขวายในการงานของผู้อื่น อาศัยอาหารของผู้อื่นเลี้ยงชีวิต

ข้าพเจ้าเที่ยวไปตามแม่น้ำสินธุ ได้เห็นพระผู้มีพระภาคชินเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ กำลังประทับนั่งเข้าสมาธิอยู่ ดังดอกบัวบาน

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้เด็ดดอกบัวพร้อมทั้งก้าน ๗ ดอกที่ขั้ว โปรยบูชาเหนือพระเศียรของพระพุทธเจ้า ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของพระอาทิตย์

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระหฤทัยมั่นคงในการเกื้อกูล กระทบกระทั่งได้ยาก ดุจช้างมาตังคะตกมัน ๓ แห่ง

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระนาลิปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้นาลิปุปผิยเถราปทานที่ ๙ จบ

|๓๒๑.๔๗| สินฺธุยา นทิยา ตีเร อโหสึ กสฺสโก ตทา ปรกมฺมายเน ยุตฺโต ปรภตฺตํ อปสฺสิโต ฯ |๓๒๑.๔๘| สินฺธุํ อนุจรนฺโตหํ สิทฺธตฺถํ ชินมทฺทสํ สมาธินา นิสินฺนํ จ สตฺตปตฺตํว ปุปฺผิตํ ฯ |๓๒๑.๔๙| สตฺตกํ นาลิปุปฺผานิ วณฺเฏ เฉตฺวานหนฺตทา มตฺถเก อภิโรเปสึ พุทฺธสฺสาทิจฺจพนฺธุโน ฯ |๓๒๑.๕๐| สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ อนุกูเล สมาหิตํ ติธาปฺปภินฺนํ มาตงฺคํ กุญฺชรํว ทุราสทํ ฯ |๓๒๑.๕๑| ตมหํ อุปคนฺตฺวาน นิปกํ ภาวิตินฺทฺริยํ อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน อวนฺทึ สตฺถุโน อหํ ฯ |๓๒๑.๕๒| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๒๑.๕๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นาลิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ นาลิปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ในกาลนั้น เราเป็นชาวนาอยู่ ณ ที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำสินธุ ประกอบ ในแหล่งการงานของผู้อื่น อาศัยอาหารของผู้อื่น เราเที่ยวไปตามแม่น้ำสินธุ ได้เห็นพระชินเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ กำลังประทับนั่งเข้าสมาธิอยู่ ดัง ดอกบัวบานฉะนั้น ในกาลนั้น เราจึงเด็ดดอกบัว ๗ ดอกที่ขั้ว โปรยบูชา ที่พระเศียรของพระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์พระอาทิตย์ เราเข้าเฝ้าองค์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระหฤทัยมั่นคง ในการ อนุกูล ยากที่จะเข้าใกล้ได้ ดังช้างมาตังคะตกมัน ๓ ครั้ง มีพระปัญญา ทรงอบรมอินทรีย์แล้ว ได้ประนมกรอัญชลีถวายบังคมแด่พระศาสดา ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการ บูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระนาลิปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ นาลิปุปผิยเถราปทาน.