๑๑. สิคาลสูตร ที่ ๑ เล่ม ๑๖
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๖๘๓สาวตฺถิยํ วิหรติ ... อสฺสุตฺถ โน ตุเมฺห ภิกฺขเว รตฺติยา ปจฺจูสสมยํ สิคาลสฺส วสฺสมานสฺสาติ ฯ เอวํ ภนฺเต ฯ เอโส โข ภิกฺขเว ชรสิคาโล อุกฺกณฺณเกน นาม โรคชาเตน ผุฏฺโฐ ฯ โส เยน เยน อิจฺฉติ เตน เตน คจฺฉติ ยตฺถ ยตฺถ อิจฺฉติ ตตฺถ ตตฺถ ติฏฺฐติ ยตฺถ ยตฺถ อิจฺฉติ ตตฺถ ตตฺถ นิสีทติ ยตฺถ ยตฺถ อิจฺฉติ ตตฺถ ตตฺถ นิปชฺชติ ฯ สีตโกปิ นํ วาโต อุปวายติ ฯ
๖๘๔สาธุ ขฺวสฺส ภิกฺขเว ยํ อิเธกจฺโจ สกฺยปุตฺติยปฏิญฺโญ เอวรูปมฺปิ อตฺตภาวปฏิลาภํ ปฏิสํเวทิเยว ฯ ตสฺมาติห ภิกฺขเว เอวํ สิกฺขิตพฺพํ อปฺปมตฺตา วิหริสฺสามาติ เอวญฺหิ โว ภิกฺขเว สิกฺขิตพฺพนฺติ ฯ เอกาทสมํ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค [๙. โอปัมมสังยุต] ๑๒. ทุติยสิคาคสูตร ๑๑. สิคาลสูตร ว่าด้วยสุนัขจิ้งจอก
พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ... เขตกรุงสาวัตถี ... “ภิกษุทั้งหลาย เมื่อเช้าตรู่ เธอทั้งหลายได้เห็นสุนัขจิ้งจอกแก่ที่มาอาศัยอยู่หรือ” “เห็น พระพุทธเจ้าข้า” “สุนัขจิ้กจอกแก่นั้นเป็นโรคเรื้อน มันอยากจะไปทางไหนก็ไปทางนั้น อยากจะยืนที่ไหนๆ ก็ยืนที่นั่นๆ อยากจะนั่งที่ไหนๆ ก็นั่งที่นั่นๆ อยากจะนอนที่ไหนๆก็นอนที่นั่นๆ ลมเย็นๆ ย่อมพัดโชยให้มัน ข้อที่ภิกษุบางรูปในธรรมวินัยนี้ ผู้ปฏิญาณว่าเป็นศากยบุตร ได้อัตภาพเช่นนี้เป็นการดียิ่งนัก ภิกษุทั้งหลาย เพราะเหตุนั้น เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้ว่า ‘เราทั้งหลายจักไม่ประมาท’ เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้” สิคาลสูตรที่ ๑๑ จบ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาปฐมสิคาลสูตรที่ ๑๑
ในปฐมสิคาลสูตรที่ ๑๑ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.
ด้วยบทว่า เยน เยน อิจฺฉติ ท่านแสดงว่า สุนัขจิ้งจอกแก่ตัวนั้นย่อมมีใจแจ่มใสเป็นระยะๆ ด้วยการใช้อิริยาบถ และด้วยลมเย็นโชยชายให้มันในที่ที่มันปรารถนา.
คำว่า สกฺยปุตฺติยปฏิญฺโญ นี้ ท่านกล่าวหมายถึงพระเทวทัต พระเทวทัตนั้นจักมีใจแจ่มใสถึงเพียงนี้ ในอัตภาพที่จักมาข้างหน้า.
จบอรรถกถาปฐมสิคาลสูตรที่ ๑๑ -----------------------------------------------------