ฉบับที่อ่านฉบับ

๕. ฐเปตวาอริยมัคคันติกถา ว่าด้วยการยกเว้นอริยมรรค

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๘๙–๗๙๐ลำดับ 188 จาก 239 ในกถาวัตถุพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 2 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร


ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ [๑๗. สัตตรสมวรรค] ๕. ฐเปตวาอริยมัคคันติกถา (๑๗๐) ๕. ฐเปตวาอริยมัคคันติกถา (๑๗๐) ว่าด้วยการยกเว้นอริยมรรค

ข้อ ๗๘๙

สก. ยกเว้นอริยมรรค สังขารที่เหลือเป็นทุกข์ใช่ไหม ปร. ใช่ สก. แม้ทุกขสมุทัยก็เป็นทุกข์ใช่ไหม ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ สก. แม้ทุกขสมุทัยก็เป็นทุกข์ใช่ไหม ปร. ใช่ สก. อริยสัจมีเพียง ๓ อย่างเท่านั้นใช่ไหม ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ สก. อริยสัจมีเพียง ๓ อย่างเท่านั้นใช่ไหม ปร. ใช่ สก. อริยสัจ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสไว้ ๔ อย่าง คือ (๑) ทุกข์ (๒) ทุกขสมุทัย(๓) ทุกขนิโรธ (๔) ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทามิใช่หรือ ปร. ใช่ สก. หากอริยสัจ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสไว้ ๔ อย่าง คือ (๑) ทุกข์ (๒)ทุกขสมุทัย (๓) ทุกขนิโรธ (๔) ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า“อริยสัจมีเพียง ๓ อย่าง เท่านั้น” สก. แม้ทุกขสมุทัยก็เป็นทุกข์ใช่ไหม ปร. ใช่ @เชิงอรรถ : @ ปร. หมายถึงภิกษุในนิกายเหตุกวาท (อภิ.ปญฺจ.อ. ๗๘๙-๗๙๐/๒๙๓) @ เพราะมีความเห็นว่า เนื่องจากที่อริยมรรค ท่านเรียกว่าทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา ฉะนั้น อริยมรรค จึง@ไม่ชื่อว่าเป็นทุกข์ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๗๘๙-๗๙๐/๒๙๓)

{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๗ หน้า : ๘๒๔}

พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ [๑๗. สัตตรสมวรรค] ๕. ฐเปตวาอริยมัคคันติกถา (๑๗๐) สก. โดยความหมายว่าอย่างไร ปร. โดยความหมายว่าไม่เที่ยง สก. อริยมรรคไม่เที่ยงใช่ไหม ปร. ใช่ สก. อริยมรรคเป็นทุกข์ใช่ไหม ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั่น ฯลฯ สก. อริยมรรคไม่เที่ยง แต่อริยมรรคนั้นไม่เป็นทุกข์ใช่ไหม ปร. ใช่ สก. ทุกขสมุทัยไม่เที่ยง แต่อริยมรรคนั้นไม่เป็นทุกข์ใช่ไหม ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ สก. ทุกขสมุทัยไม่เที่ยง แต่อริยมรรคนั้นเป็นทุกข์ใช่ไหม ปร. ใช่ สก. อริยมรรคไม่เที่ยง แต่อริยมรรคนั้นเป็นทุกข์ใช่ไหม ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ข้อ ๗๙๐

ปร. ท่านไม่ยอมรับว่า “ยกเว้นอริยมรรค สังขารที่เหลือเป็นทุกข์” ใช่ไหม สก. ใช่ ปร. อริยมรรคเป็นทุกขนิโรธคามินีปฏิปทามิใช่หรือ สก. ใช่ ปร. หากอริยมรรคเป็นทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา ดังนั้น ท่านจึงควรยอมรับว่า“ยกเว้นอริยมรรค สังขารที่เหลือเป็นทุกข์” ฐเปตวาอริยมัคคันติกถา จบ

{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๗ หน้า : ๘๒๕}

ฉบับหลวง

ชั้นตัวบทพุทธพจน์

หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องของฉบับหนึ่งอยู่ในอีกฉบับ

เปิดหน้าของฉบับนี้

ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

ฐเปตฺวา อริยมคฺคนฺติกถา

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๗ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๔ กถาวัตถุปกรณ์ ฐเปตวา อริยมัคคันติกถา

ข้อ ๑๗๐๕

ฐเปตฺวา อริยมคฺคํ อวเสสา สงฺขารา ทุกฺขาติ ฯ อามนฺตา ฯ ทุกฺขสมุทโยปิ ทุกฺโขติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ ทุกฺขสมุทโยปิ ทุกฺโขติ ฯ อามนฺตา ฯ ตีเณว อริยสจฺจานีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ ตีเณว อริยสจฺจานีติ ฯ อามนฺตา ฯ นนุ จตฺตาริ อริยสจฺจานิ วุตฺตานิ ภควตา ทุกฺขํ ทุกฺขสมุทโย ทุกฺขนิโรโธ ทุกฺขนิโรธคามินี ปฏิปทาติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ จตฺตาริ อริยสจฺจานิ วุตฺตานิ ภควตา ทุกฺขํ ทุกฺขสมุทโย ทุกฺขนิโรโธ ทุกฺขนิโรธคามินี ปฏิปทา โน วต เร วตฺตพฺเพ ตีเณว อริยสจฺจานีติ ฯ

สกวาที เว้นอริยมรรค สังขารที่เหลือเป็นทุกข์ หรือ? ปรวาที ถูกแล้ว ส. แม้ทุกขสมุทัยก็เป็นทุกข์ หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. แม้ทุกขสมุทัยก็เป็นทุกข์ หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. อริยสัจมี ๓ เท่านั้น หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. อริยสัจมี ๓ เท่านั้น หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. พระผู้มีพระภาคได้ตรัสอริยสัจไว้ ๔ คือ ทุกข์ ทุกขสมุทัย ทุกขนิโรธทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา มิใช่หรือ ป. ถูกแล้ว ส. หากว่า พระผู้มีพระภาคได้ตรัสอริยสัจไว้ ๔ คือ ทุกข์ ทุกขสมุทัย ทุกข-นิโรธ ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา ก็ต้องไม่กล่าวว่า อริยสัจมี ๓ เท่านั้น

ข้อ ๑๗๐๖

ทุกฺขสมุทโยปิ ทุกฺโขติ ฯ อามนฺตา ฯ เกนฏฺเฐนาติ ฯ อนิจฺจฏฺเฐนาติ ฯ อริยมคฺโค อนิจฺโจติ ฯ อามนฺตา ฯ อริยมคฺโค ทุกฺโขติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ อริยมคฺโค อนิจฺโจ โส จ น ทุกฺโขติ ฯ อามนฺตา ฯ ทุกฺขสมุทโย อนิจฺโจ โส จ น ทุกฺโขติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ ทุกฺขสมุทโย อนิจฺโจ โส จ ทุกฺโขติ ฯ อามนฺตา ฯ อริยมคฺโค อนิจฺโจ โส จ ทุกฺโขติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

ส. แม้ทุกขสมุทัยก็เป็นทุกข์ หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. โดยอรรถว่าอย่างไร ป. โดยอรรถว่า ไม่เที่ยง ส. อริยมรรคไม่เที่ยง หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. อริยมรรคเป็นทุกข์ หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. อริยมรรคไม่เที่ยง แต่อริยมรรคนั้นไม่เป็นทุกข์ หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. ทุกขสมุทัยไม่เที่ยง แต่ทุกขสมุทัยนั้นไม่เป็นทุกข์ หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. ทุกขสมุทัยไม่เที่ยง และทุกขสมุทัยนั้นเป็นทุกข์ หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. อริยมรรคไม่เที่ยง และอริยมรรคนั้นเป็นทุกข์ หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ข้อ ๑๗๐๗

น วตฺตพฺพํ ฐเปตฺวา อริยมคฺคํ อวเสสา สงฺขารา ทุกฺขาติ ฯ อามนฺตา ฯ นนุ สา ทุกฺขนิโรธคามินี ปฏิปทาติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ สา ทุกฺขนิโรธคามินี ปฏิปทา เตน วต เร วตฺตพฺเพ ฐเปตฺวา อริยมคฺคํ อวเสสา สงฺขารา ทุกฺขาติ ฯ ฐเปตฺวา อริยมคฺคนฺติกถา ฯ -------------

ป. ไม่พึงกล่าวว่า เว้นอริยมรรค สังขารที่เหลือเป็นทุกข์ หรือ? ส. ถูกแล้ว ป. อริยมรรคนั้น เป็นทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา มิใช่หรือ? ส. ถูกแล้ว ป. หากว่า อริยมรรคนั้น เป็นทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา ด้วยเหตุนั้นน่ะท่านจึงต้องกล่าวว่า เว้นอริยมรรค สังขารที่เหลือเป็นทุกข์ ฐเปตวา อริยมัคคันติกถา -----------------------------------------------------

ฉบับที่ใช้และสัญญาอนุญาต

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ

th-mahachula · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๕

ผู้ดำเนินการแจ้ง ๒๕ ส.ค. ๖๙ ว่าได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยให้เผยแพร่ตัวบทฉบับนี้ · **เป็นคำยืนยันด้วยวาจา ยังไม่มีหนังสืออนุญาตประกอบ** ⇒ ฐานของการเผยแพร่คือวินิจฉัยของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่หลักฐานเอกสารและไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย · ข้อเท็จจริงที่ยังเป็นจริง: จัดพิมพ์ พ.ศ. ๒๕๓๙ งานที่นิติบุคคลเป็นเจ้าของคุ้มครอง ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา (พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒) ถึงราว พ.ศ. ๒๕๘๙ — การอนุญาตจึงจำเป็นและต้องเก็บเอกสารไว้ให้ได้docs/legal/PERMISSIONS.md#มจร

พระไตรปิฎกบาลี อักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

pli-siamrath · Public domain (term expired) — operator determination · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๕

ฉบับสยามรัฐ จัดพิมพ์โดยทางราชการ พ.ศ. ๒๔๖๘–๒๔๗๑ · พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒ อายุคุ้มครองงานนิติบุคคล ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา · การพิจารณาของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมายhttps://84000.org/tipitaka/pali/

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง

th-chabab-luang · Public domain (term expired) — operator determination · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๔

ฉบับหลวง จัดพิมพ์โดยทางราชการ พ.ศ. ๒๕๑๔ · พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒ อายุคุ้มครองงานนิติบุคคล ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา · การพิจารณาของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมายhttps://84000.org/tipitaka/