อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ เสขปริหานิยวรรคที่ ๔ ๒. อปริหานิยสูตรที่ ๑
อรรถกถาแปลไทย
ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎกข้อ ๓๐๓12 ข้อ1 ฉบับคำแปลไทย · ต้นฉบับยังไม่มีในคลังนี้อรรถกถาแปลไทย · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาปฐมอปริหานิยสูตรที่ ๒
พึงทราบวินิจฉัยในปฐมอปริหานิยสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :-
ความเป็นผู้เคารพในพระศาสดา ชื่อว่า สตฺถุคารวตา.
ความเป็นผู้เคารพในโลกุตรธรรม ๙ อย่าง ชื่อว่า ธมฺมคารวตา.
ความเป็นผู้เคารพในพระสงฆ์ ชื่อว่า สงฺฆคารวตา.
การกระทำความเคารพในสิกขา ๓ ชื่อว่า สิกฺขาคารวตา.
ความเป็นผู้เคารพในความไม่ประมาท ชื่อว่า อปฺปมาทคารวตา.
ความเป็นผู้เคารพในปฏิสันถาร ๒ อย่างด้วยสามารถแห่งธรรมและอามิส ชื่อว่า ปฏิสณฺฐารคารวตา.
ภิกษุชื่อว่า สตฺถุครุ เพราะมีความเคารพในพระศาสดา.
ภิกษุชื่อว่า ธมฺมครุ เพราะมีความเคารพในพระธรรม.
ความเคารพอย่างหนัก ชื่อว่า ติพฺพาคารโว.
ภิกษุชื่อว่า ปฏิสณฺฐารคารโว เพราะมีความเคารพในปฏิสันถาร.
จบอรรถกถาปฐมอปริหานิยสูตรที่ ๒ -----------------------------------------------------